Magik prosty

Magik en face, cylinder, puste oczy, peleryna. Cylinder jedną plamą. Nowa postać obok czarodzieja w spiczastej czapce — tu kapelusz-walec, dwulatek zamaluje pelerynę.

«Magik prosty» jest pretekstem, by nazwać część, którą dziecko właśnie zamalowuje — bez lekcji na ocenę. Siedzi w dziale postacie. Uproszczony kontur jest celowy: mniej zakamarków, więcej satysfakcji z plamy. Fakt jest po to, żeby było o czym pogadać, nie po to, żeby zdać kartkówkę. Gdy ciocia pyta o 'edukacyjną wartość', pokaż, że dziecko nazywa części i trzyma kredkę. Reszta jest dodatkiem.

Wskazówka do kolorowania «Magik prosty»: zaczynaj od największego pola; detale zostaw, gdy ręka jest już spokojniejsza. Spróbuj zestawu słodka (róż, morela, wanilia i odrobina fioletu) — a jak dziecko chce inaczej, nie poprawiaj. Nie ma obowiązku trzymać się atlasu. Kontur jest czarny właśnie po to, by kredka trafiała w pole.

Wiek dla 2-5 lat — skończ, zanim pojawi się złość. Niedokończone nie jest porażką. Kartka ksero 80 g wystarczy; gdy dziecko mocno przyciska, weź 90–100 g. Więcej z tej półki: [postacie](/kolorowanki/bajkowe/postacie/). «Magik prosty» wraca na stół, kiedy dziecko samo o nią poprosi, nie kiedy skończy się checklista.

W grupie połóż dwie kredki na start, nie całe pudełko. «Magik prosty» i tak ściągnie uwagę, gdy dziecko samo wskaże kartkę.

Po kartce warto minutę ruchu: odgłos, naśladowanie, policzenie kół. «Magik prosty» wtedy nie zostaje samotnym papierem.

Kolorowanka Magik prosty do druku na kartce A4

Jak wydrukować: kliknij „Otwórz do Druku”, w ustawieniach drukarki wybierz format papieru A4 i opcję „dopasuj do strony”. Kolorowanka jest darmowa i gotowa do wydruku w domu na zwykłej kartce.