Jak drukować kolorowanki A4

Ustawienia, które naprawdę mają znaczenie

Format papieru: A4. Nie Letter. Polskie drukarki i papier z supermarketu są na A4. Letter obetnie dół albo zostawi dziwny pasek.

Skalowanie: „dopasuj do strony” / fit to page / shrink to fit. Unikaj 100 procent, jeśli drukarka zgłasza niemarginesowalne krawędzie i obcina róg. Unikaj też powiększania ponad stronę: koło wyjedzie pod rolkę.

Orientacja: pion (portret), chyba że podgląd wyraźnie pokazuje inaczej. Nasze plansze są kwadratowe w środku białej kartki; drukarka i tak doda pasy. To normalne, nie błąd pliku.

Jakość: zwykła albo robocza. Kontur jest czarny i gruby, nie potrzebuje trybu foto. Tryb foto zje tusz i czas, a dziecko i tak zamaluje środek kredką.

Kolor: czarno-biały albo skala szarości. Rysunek i tak jest szary. Kolorowy druk nie doda magii, doda koszt.

Papier

80 g ksero: standard, kredki ołówkowe, flamastry z wyczuciem. 90–100 g: lepiej znosi kredkę świecową i małe dzieci, które przyciskają. Brystol: gdy chcesz wyciąć auto albo dynię i bawić się sylwetką. Nie wkładaj brystolu, jeśli drukarka ma cienką ścieżkę jak w tanich modelach; sprawdź instrukcję.

Nie drukuj na papierze kredowanym do zdjęć. Świecowa kredka się ślizga, flamaster długo schnie, a tusz z drukarki bywa lustrzany i drogi.

Wilgoć: kartka z piwnicy bywa falą. Wyprostuj pod książką albo weź nową ryzę. Drukarka nie lubi fal.

Telefon, tablet, komputer

Komputer jest najspokojniejszy: pełny podgląd, mniej przypadkowych gestów. Tablet: otwórz obraz, drukuj, sprawdź podgląd, czy kot nie jest znaczkiem na środku pustej strony. Telefon: bywa, że system drukuje miniaturę. Wtedy lepiej otworzyć tę samą stronę na laptopie albo wysłać obraz do drukarki z poziomu „drukuj obraz”.

Jeśli z telefonu wychodzi znaczek, nie powtarzaj pięciu razy. Zmieniasz tylko tusz. Przerzuć się na większy ekran.

Pinterest i zapis obrazu: możesz zapisać PNG i drukować z pliku. Nadal A4 i dopasuj. Nie wycinaj zrzutu ekranu z belkami przeglądarki; to najczęstsza przyczyna „dziwnej ramki”.

Co psuje wydruk

Obcięty ogon, róg, koło: wyłącz bezmarginesowość, włącz dopasowanie, sprawdź, czy nie jest ustawione Letter.

Za mały rysunek: ktoś włączył „rzeczywisty rozmiar” na miniaturze albo drukuje miniaturę miniatury. Otwórz pełny obraz, nie kafel z listy.

Szara mgła zamiast czarnej kreski: kończy się tusz albo drukarka oszczędza. Wymień wkład albo odznacz tryb ekonomiczny, jeśli linia stała się niewidoczna dla dziecka.

Przebijanie na drugą stronę: nie drukuj dwustronnie kolorowanek, które mają być malowane flamastrem. Kredka zwykle nie przebije; wodny flamaster tak.

Paski i duszki z brudnych rolek: kartka do czyszczenia według instrukcji drukarki, nie kolejny rysunek „bo może przejdzie”.

Ile drukować i jak przechowywać

Jedna, dwie kartki na sesję. Zapas dwóch w szufladzie na kompot i złość. Nie drukuj osiemdziesięciu „na ferie” w sierpniu; w grudniu dziecko będzie chciało inne motywy, a kupka będzie wyrzutem.

Teczka z imieniem, data ołówkiem na odwrocie. Po miesiącu część kartek możesz wyrzucić bez ceremonii. Nie każda musi trafić do pudełka „na całe życie”. Kilka ulubionych wystarczy.

W przedszkolu: liczba dzieci plus dwa. Motywy ogólne wolno. Nie obiecujemy jednej komendy „drukuj paczkę dla sali”; drukujesz z przeglądarki tyle razy, ile potrzeba, albo składasz własne PDF u siebie, jeśli umiesz. To twoja decyzja, nie nasza usługa.

Ekologia i koszt

Czarno-biały, zwykła jakość, dwustronność tylko dla kartek, które nie idą pod flamaster i które są naprawdę potrzebne. Kartka z jednostronnym konturem, którą dziecko kocha, jest lepsza niż dwustronna, której nie widać, bo przebija.

Tusz: kontur zjada mało, jeśli nie włączysz foto. Najwięcej zjada próbne pięć razy z telefonu. Raz, podgląd, druk.

Nie laminuj na co dzień. Laminat jest do pomocy, która ma przetrwać rok w kąciku, nie do jabłka z wtorku.

Wycinanie, teatrzyk, okno

Po pokolorowaniu można wyciąć. Tnie dorosły, gdy dziecko ma mniej niż cztery, pięć lat, albo dziecko tępymi nożyczkami przy tobie. Patyczek od lodów, taśma, teatrzyk. Papier nie idzie do wanny i nie idzie nad świeczkę. Dynia-latarenka: latarka diodowa, nie płomień.

Śnieżynka w oknie: dziurkacz, nitka, daleko od kaloryfera, który piecze. Papier się zwija od gorąca.

Z życia wzięte, bez checklisty

Gdy drukujesz z gościnnej drukarki u dziadków, sprawdź papier w kasecie. Często leży tam resztka z piątego urodzin, zbyt gruba albo samoprzylepna. Jedna taka kartka zacina mechanizm i kończy święta. Weź własną ryzę A4 w torbie, to nie przesada, to spokój.

Podgląd wydruku jest twoim przyjacielem. Minuta patrzenia oszczędza pięć kart i jedną kłótnię. Szukaj na podglądzie ogona, rogu, koła. Jeśli ich nie widać, nie zatwierdzaj. Dziecko nie oceni twoich ustawień, oceni, czy kot ma ucho.

Drukarki laserowe lubią kontur: kreska jest sucha od razu, flamaster nie rozmazuje się o świeży tusz. Atramentowe potrzebują chwili. Nie kładź kredek na wilgotną linię. Odłóż kartkę na brzeg stołu, zalej wodę, wróć.

Goście: lepiej wydrukować trzy koty przed przyjściem niż uruchamiać drukarkę, gdy dzieci już się kręcą. Hałas, oczekiwanie, zacięcie, płacz. Sekwencja znana. Papier lubi ciszę przed dzwonkiem.